اختلال هویت تمامیت بدن که به عنوان اختلال هویت قطع عضو نیز نامیده می شود، یک اختلال روانی است که در آن فرد احساس می کند اگر عضوی از اعضای بدنش قطع شود، زندگی شادتری خواهد داشت.

افراد مبتلا در این راه آنقدر مصمم هستند که سراغ جراحان می روند تا یکی از اندام هایشان را قطع کنند و اگر موفق به راضی کردن جراح نشوند، خودشان دست به کار شده و گاهی به دلیل نداشتن تخصص کافی در این زمینه و در نتیجه خونریزی شدید جانشان را از دست می دهند.

دلیل اصلی این اختلال مشخص نیست. اما یک فرضیه این است که منشا اختلال هویت تمامیت بدن بر اثر اختلال عملکرد عصبی مغز در رابطه با کارکرد درونی بدن (که در لوب آهیانه سمت راست مغز قرار دارد) است. بر اساس این فرضیه فرد نمی تواند شکل فیزیکی بدن خود را درک کند و با آن مانند یک عضو خارجی برخورد می کند.
ملاحظات پزشکی برای قطع اندام مبتلایان به اختلال هویت تمامیت بدن بسیار بحث انگیز است. برخی معتقدند بیمارانی که بعد از دوره روان درمانی یا دارو درمانی بهبود نیافتند برای قطع عضو باید حمایت شوند.

اما برخی دیگر به برگشت ناپذیری عضو قطع شده تاکید دارند. مبتلایان تمایل زیادی به معلولیت دارند و گاهی حتی به کمک لوازم ارتوپدی وانمود می کنند دچار معلولیت هستند.

منبع : روان